Το Κύμα

Ήσυχο κύμα σιωπηλό 

στην κορυφή λευκό 

μοναχό διασχίζει τη θάλασσα

δεν σκιάζεται το σκοτεινό βυθό.

Ψαράκι αγκαλιάζει 

του κρατάει συντροφιά. 

Ψαροπούλι πεινασμένο ορμάει

ξεψυχάει μια αθώα καρδιά. 

Σύντροφε σ' ευχαριστώ, 

για την παρέα, άντε γεια.

Νυχτώνει, ξάστερος ο ουρανός

μια αμμουδιά ζητάει να κοιμηθεί.

απόκαμε, το ταξίδι ήταν μακρύ.

Φώτα λαμπυρίζουν, φωνές ακούγονται

στο βάθος μακριά, 

θεόρατα πλοκάμια ξεπροβάλλουν 

το τραβούν πίσω στα βαθιά.

Μια συντροφιά, μια ζεστή αγκαλιά

στερήθηκε εκείνη τη γαλήνια βραδιά.

Σκληρό το νόημα καλά ήταν κρυμμένο 

σ' αυτή τη συμφορά, 

πως να το αντέξει μια τρυφερή καρδιά; 

Πέταξε κι αυτή ψηλά.

Ποιος ξέρει άραγε 

είχε να πει σε κάποιον

άντε γεια, 

ευχαριστώ γι' αυτή τη συντροφιά;