Το Κρυφτό

Κρυφτό παίζουν παιδιά 

κάτω από το παραθύρι τ' ανοιχτό

γεμάτο χρώματα το δειλινό 

ήσυχο καλοκαιρινό.

Τρέχω πίσω από την κουρτίνα να κρυφτώ

να συζητήσω θέλω λίγο με τον κρυμμένο μου εαυτό.

Πολλά εκείνα που θέλω να του πω

καράβι ήμουνα ταξίδευα στον ωκεανό

μια μέρα ξύπνησα ναυαγός στο δωμάτιο αυτό.

Έξω ένα πουλί ερωτευμένο κελαηδά

θέλει να φτιάξει τη δική του φαμελιά. 

Ζυγώνω στο παραθύρι τ' ανοιχτό 

να του μιλήσω προσπαθώ

μάταιο όμως να καταλάβεις τον ίδιο το Θεό.

Χτυπάει η πόρτα σιγηλά 

σαν ένα φάντασμα να μιλά ψιθυριστά 

''κρύψε με για λίγο στο δωμάτιο αυτό

θέλω για λίγο να παίξω κι εγώ

κουράστηκα στο σκοτάδι μόνο να ζω

παιδί ήμουν κάποτε κι εγώ''.

Το σκοτάδι έρχεται πυκνό 

φεύγουν τα παιδιά 

κρατώντας στο χέρι ένα παγωτό

έπαιξαν χαρούμενα κρυφτό

κι αύριο πάλι θα είναι εδώ.

Το καλοκαίρι, 

ένα θαύμα καθημερινό

κρυμμένο μπορεί να είναι 

σ' ένα παιχνίδι παιδικό.

Τόλμησε μίλησε στον κρυμμένο σου εαυτό

ίσως σου ζητήσει να παίξει για λίγο κρυφτό

κι ελπίδα λευκό πουλί θα πετάξει στον ξάστερο ουρανό.