Πυκνή η σκιά του έρωτα σου
παλεύω να ξεφύγω κάθε στιγμή.
Βαδίζω στην έρημο μονάχος
καίει ο ήλιος το κορμί.
Στο σκοτάδι κρύβομαι,
το φεγγάρι δακρύζει με παρηγορεί.
Εγώ κάποτε ήμουν εσύ,
το παραθύρι της κόλασης άνοιξες
στάχτες μου έκανες τη ζωή.
Μικρή απόσταση χωρίζει
το τέλος από την αρχή.
Θλιμμένος βαδίζω
της προδοσίας τη διαδρομή.
Στ' άστρα μου έλεγες υπάρχει η ανατολή
έπεσε αστέρι, έκοψε στα δύο όλη μου τη ζωή.
Έσβησε η αγάπη σου
ξάστερος ήταν ο ουρανός
στην άβυσσο βυθίστηκε
του έρωτα μας ο ωκεανός.
No comments:
Post a Comment