Πίσω
από το φεγγάρι
δεν υπάρχει σκιά,
μα
μια βελούδινη χρυσή ακρογιαλιά
κεντημένη
από της αγάπης τα φιλιά.
Αν
τύχει κι ένα κύμα έρωτα
σε
φέρει εκεί ξένος ακάλεστος
δεν
είσαι μη φοβηθείς,
γαρύφαλλα
και τριαντάφυλλα
μόνο
άπλωσε στου έρωτα
την
αγκαλιά να ονειρευτείς.
Κι
αν ένα δάκρυ
για
ένα μισό έρωτα σου ξεφύγει
μη
κοκκινίσεις μη ντραπείς
για
μια σταγόνα
γιομάτη
αγάπη διψάει όλη η γη.
Κι
αν το βλέμμα της
ολόλαμπρο
λευκό φως
αναβλύσει
από το πιο κοντινό αστέρι
μη
φοβηθείς άνοιξε την καρδιά σου,
χαμογέλασε
κι αφέσου
στο
άπειρο του έρωτα μαζί της να εξαφανιστείς.
Πίσω
από το φεγγάρι
δεν
υπάρχει σκιά
υπάρχει
μόνο μια του έρωτα κρυφή ακρογιαλιά.
Κι
αν τύχει κι ο άνεμος του πόθου
σου
χαρίσει ένα έρωτα εκεί
μην ξεχάσεις πριν φύγεις
ένα
δάκρυ να αφήσεις καταγής
να
ξεδιψάσει έστω για λίγο
ο
μισός έρωτας του φεγγαριού της γης...
