Άπληστος ο Έρωτας
ασύνορος.
Μείγμα απροσδιόριστο,
γεννά το αξεπέραστο συνεχές.
Ήχος αισθαντικός
της αβύσσου σπαραγμός,
δραπέτευσε το φως.
Αυτή η αρχή όχι ο προορισμός.
Αιώνιος ο πόλεμος
δημιουργός.
Ένα βλέμμα η αφορμή.
Η αιτία κοινή
αγκάθι σε τρυπάει χωρίς να ξέρεις το γιατί
κοιτάς την παλάμη
δεν υπάρχει αυτή η γραμμή.
Ο Διόνυσος ορίζει τη στιγμή
όταν το ελάχιστο αγγίζει την αιώνια υφή.
Ο έρωτας
διαλύει το νεφέλωμα
που κρύβει
την αστείρευτη πηγή
που οδήγησε
το μυαλό του ποιητή
να ζωγραφίσει με μουσική
τον όμορφο κόσμο
που μια νότα του
είσαι κι εσύ...
