Μια Νότα κι Εσύ

Άπληστος ο Έρωτας 

ασύνορος. 

Μείγμα απροσδιόριστο,

γεννά το αξεπέραστο συνεχές.

Ήχος αισθαντικός 

της αβύσσου σπαραγμός,

δραπέτευσε το φως.

Αυτή η αρχή όχι ο προορισμός.

Αιώνιος ο πόλεμος

δημιουργός.

Ένα βλέμμα η αφορμή.

Η αιτία κοινή 

αγκάθι σε τρυπάει χωρίς να ξέρεις το γιατί

κοιτάς την παλάμη 

δεν υπάρχει αυτή η γραμμή.

Ο Διόνυσος ορίζει τη στιγμή

όταν το ελάχιστο αγγίζει την αιώνια υφή.

Ο έρωτας 

διαλύει το νεφέλωμα

που κρύβει 

την αστείρευτη πηγή

που οδήγησε

το μυαλό του ποιητή

να ζωγραφίσει με μουσική 

τον όμορφο κόσμο

που μια νότα του 

είσαι κι εσύ...