Ο Λογισμός τη Νύχτα

Ίσκιος πυκνός ο λογισμός τη νύχτα

πιστός σύντροφος αληθινός, 

ανήλεος κριτής, δίκαιος, πικρός.

Θερίζει τα βράδια 

της 'μέρας τον καρπό,

σ' ένα σκαλοπάτι στέκει 

λίγο κάτω απ' το Θεό.

Σκληρές μυλόπετρες 

φιλοξενεί στα σωθικά του.

Το δίκαιο το άδικο

χωρίζονται από την λαλιά του.

Γυμνός απάνω του κολυμπάει ο ύπνος

άλλοτε τον βουλιάζει στο σκοτεινό βυθό 

άλλοτε τον υψώνει στον ξάστερο ουρανό.

Βάρος ασήκωτο της σκέψης το μερτικό 

το πέρασμα όμως για το πιο πέρα είναι στενό.

Όλοι είναι ικανοί, 

αρκεί να ακούσουν τη νύχτα

τι τους έπεψε ο λογισμός, 

άγγελος είναι κρυφός.