Έναστρος Ουρανός

Έναστρος ο ουρανός απόψε ζηλευτός.

Ασύνορος κήπος ανθισμένος κρεμαστός,

σπαρμένος μ' άπειρα άστρα λευκά, 

έμπειρος τεχνίτης ο δημιουργός, σοφός.

Η ουσία κρύβεται στην αρμονία

σε μια ομορφιά λιτή, μαγευτική, δίχως ενοχή. 

Η σύλληψη μοναδική, το μεγαλείο της

μόνο ψυχή λευκή μπορεί ν' αντιληφθεί.

Το όνειρο θύμηση παλιά, επισκέπτης ήρθε στη γη.

Ο θάνατος δεν είναι το τέλος, είναι η αρχή

η απόλυτη αλήθεια υπάρχει κάπου ψηλά εκεί

από το χώμα δραπέτευσε η αιώνια ζωή.

Βυθίστηκε η σκέψη στης νιότης την εποχή

αποξεχάστηκε η νύχτα ήταν μαγική ,

άρχισε να ονειρεύεται όπως τότε που ήταν παιδί.

Άπλωσε το χέρι έκοψε τον καρπό 

τον έδωσε στο διπλανό φτωχό.

Δίψασε έσκυψε να δροσιστεί 

αστέρι έπεσε φώτισε γάργαρη πηγή.

Έναστρος απόψε ο ουρανός

πίνακας φωτεινός ζωγραφιστός.

Αέρας φύσηξε δυνατός 

ψηλά πέταξε ο άνθρωπος 

άγγελος έγινε λευκός.