Η Νέα Γη

Ξεχασμένος στης μνήμης τη φυλακή

πέτρες πετάει στη σύγχρονη ζωή.

Απόλαυση το ποτό της σιωπής, 

ισορροπεί στο μονοπάτι της έτοιμης λογικής.

Ζάρι ρίχνει στα σκοτεινά 

σκοτώνει όλα τα χρυσά τα περιττά.

Στην ομίχλη περπατά, αναπνέει πολύ καπνό

τολμά, άλμα δοκιμάζει στο κενό.

Σκιές, τέρατα απατηλά του ρίχνουν τον κυνηγούν

στο φως ξέρει θα νικηθούν.

Περιπλανώμενος σφυρίζει δικό του σκοπό

μοίρα δεν θέλει, μόνος του πλάθει δικό του το ριζικό.

Σκοινί του δίνουν στα σκοτεινά

σκάλα φτιάχνει, στ' άστρα να κάνει συντροφιά.

Νομίζουν τον νίκησαν του πήραν τη ψυχή.

βαρκάρης είναι τραβάει χρόνια το κουπί.

Θαλασσοπούλι έρχεται κοντά,

στο ράμφος κρατάει μια ελιά. 

Πιο πέρα κάπου εκεί υπάρχει η νέα γη, 

σύνορα δεν υπάρχουν ελεύθερη είναι η ζωή.