Έρημος φρίκη συμφορά
τρίζουν τα κόκαλα γυμνά.
Βουτηγμένα στο αίμα τα σπαθιά
χαιρετούν τα λαβωμένα παλικάρια
τα 'σπρωξε στη μάχη η σκλαβιά.
Ο θάνατος πέρασε σαν αστραπή
θέρισε του έθνους την κορυφή.
Δίψαγε η γης για βροχή
αίμα της έδωσαν ν' αναστηθεί.
Η πατρίδα με θαυμασμό κοιτά
δακρύζει δεν έχει λαλιά
λυγίζει τ' άψυχα κορμιά στο μέτωπο φιλά.
Στεφάνι της Δόξας πλέκει
στου λόχου τα ιερά παιδιά.
Της ελευθέριας τα σύμβολα
το έθνος δεν τα ξεχνά
μόνο εκείνα δοξάζει, προσκυνά.
No comments:
Post a Comment