Μας καταπίνει ο χρόνος,
ο δρόμος μας μια εποχή.
Το χωράφι ξηρικό, παλεύει τη ζωή,
κούκος πετάγεται από ένα κουτί, τέλος ή αρχή;
Στο βαπόρι τελευταίο βιολί ηχεί,
αλώβητη η ψυχή, κύμα λευκό στον ωκεανό.
Μαξιλάρι λευκό, όνειρο μισό
ποιος ξέφυγε το θερισμό;
Ο ουρανός θαύμα μοναδικό
λευκό καταφύγιο ανοιχτό ζεστό
κήπος πλάι στο Θεό.
No comments:
Post a Comment