Το Κύμα και η Αμμουδιά

Πιάνο ηχεί μελωδικά 

ερωτευμένο κύμα 

στέκεται σιωπά.

Ανήμπορο αφήνεται 

κυλά στην αμμουδιά

γλυκά κείνη το φιλά.

Ελεύθερα πετούν 

δυο άσπρα πουλιά.

Ωραία θα ήταν 

να 'χαμε φτερά 

στα φωτεινά άστρα

να χτίζαμε φωλιά.

Γλίστρησε το κύμα

έφυγε μακριά 

μονάχη έμεινε η αμμουδιά.

Ρωτάει από τότε

τα διαβατάρικα πουλιά

μήπως είδαν κάπου

στον ουρανό σε μια φωλιά,

ένα ερωτευμένο κύμα

να περιμένει μια αμμουδιά

με ανοιχτή την αγκαλιά.