Ανειρήνευτη Ζωή

Σιωπή βαθιά επικρατεί.

λευκό το φως, άσπιλη ψυχή

ονειρεύεται στη νέα γη, 

μια ήσυχη απλή ζωή.

Μια άγνωστη άγρια φωνή

ότι ξένο, χωρίς λόγο το μισεί. 

Μια πέτρα, ένα τζάμι, μια ρωγμή, 

γυάλινο θραύσμα, αγιάτρευτη η πληγή,

λευκός άγγελος εμφανίστηκε στη γη.

Χωρίς πόνο, χωρίς αγκομαχητά 

παπαρούνα φυτρώνει, εκεί κοντά.

Μικρό κορίτσι μες τη χαρά

θαυμάζει τη νέα κόρη του Μορφέα

απαράμιλλη του κάμπου πια η ομορφιά.

Χαμογελαστή κοιτά από ψηλά,

χωρίς μίσος στην καρδιά

λευκή ψυχή δεν έφυγε μακριά.

Η θλίψη, το μίσος, η αγάπη, η χαρά 

όλα κουβάρι, μια αγκαλιά. 

Ανυπόταχτη, απρόσμενη, μεθυστική

ακατανόητη αγαπημένη, ανειρήνευτη είσαι ζωή.