Κρυφή σταγόνα πικρή,
έσταξε τη νύχτα η βροχή
τα σεντόνια του έρωτα λευκά,
έγιναν πια αλμυρά.
Άνοιξε η πόρτα, αγέρας φύσηξε
σκόρπισε στο κενό, τα προδομένα σ' αγαπώ,
Λυπημένο ότι λευκό έφυγε μαζί του ταξίδι μακρινό.
Ένα τελευταίο παράθυρο έκλεισε στο μυαλό.
Χαμόγελο ασυνήθιστο έχει η σκιά
ξύπνησε η λησμονιά, έρωτα νέο έταξε
κοίτα έρχεται από μακριά, γοργά.
Λάθη βρίσκεις σε όλα τα παλιά.
Πάντα υπάρχει κάπου μια παρηγοριά,
εύκολα αν ψάξεις θα τη βρεις,
αρκεί το βράδυ να θυμηθείς
νέα λευκά του έρωτα σεντόνια να ονειρευτείς.
No comments:
Post a Comment