Δεν Ήρθε Ακόμη ο Καιρός

Μες στου απείρου

τη γαλήνια σιγαλιά

κοίταξε τον κόσμο 

το αιώνιο λευκό φως,

τον στοχάστηκε αλλιώς.

Άγνωστη του φάνηκε η γης,

αλλιώς την είχε πλάσει τη ζωή.

Πολλές οι σκοτεινές σκιές, 

πλήθιες των αδυνάτων οι κραυγές.

Μια τρυφερή ματιά, 

ένα δάκρυ, μια θλίψη

ένας πικρός αναστεναγμός

ποιος είναι ο κόσμος αυτός;

Ανέμελη χαριτωμένη πεταλούδα 

στον κάμπο τριγυρνά,

λουλούδι ανθίζει μες στη δροσιά, 

ανείπωτη είναι η χαρά,

ελπίδα γεννήθηκε ακόμη μια φορά.

Μια σκέψη, ένα χαμόγελο

δεν ήρθε ο καιρός,

να μιλήσει ακόμη μια φορά 

το αιώνιο λευκό φως.

Ποιος είναι ο κόσμος αυτός;

Τον είχε ονειρευτεί αλλιώς.