Μια Σκέψη από Κερί

Άγρυπνη η φλόγα, άγρια

φως σπρώχνει στο βαθύ σκοτάδι

κίτρινο το κερί, φοβισμένο 

ανήμπορο, παραδομένο, λιώνει, ξεψυχάει.

Άνθρωπος ώριμος σκεφτικός, 

σκυφτός σ' ένα τραπέζι 

σιωπηλά το θάνατο κοιτάζει

τον κόσμο συλλογάται,

βαθιά, γι' αυτόν διερωτάται.

Λευκό χαρτί κι ένα μολύβι

όλο το βιος του,

χωρίς το σώμα σαν το κερί

σκέφτεται τον εαυτό του.

Σκοτάδι πια, ύπνος βαθύς

η φλόγα το κερί έφυγαν,

μια αστραπή, ένα φως,μια σκέψη

μια δυνατή κραυγή,

μια φράση σύντομη 

γεμίζει το λευκό χαρτί

κι ο κόσμος άλλαξε...