Ποτήρι Έσπασε

Ατημέλητος τη νύχτα βγήκα πάλι μοναχός.

Ένα παλιό ξενύχτι αλησμόνητο, 

στο μυαλό μου βάσανο παντοτινό,

έκανα να πιω ένα πικρό ποτό.

Ένα ποτήρι κάποτε έσπασε

τραύμα, αίμα κύλησε,

κηλίδα κόκκινη το φόρεμα λευκό.

Το χέρι σου κράτησα στη διαδρομή,

σ' ένα ράντζο στο διάδρομο το πρώτο μας φιλί.

Πρόχειρα έραψαν την πληγή, 

τα ράμματα έμειναν μια ζωή.

Ένα λάθος, μια άτυχη στιγμή

ακόμη λυπάμαι που έδωσα την αφορμή.

Κοφτερό λεπίδι έκοψε την παλιά κλωστή

άνοιξε 'κείνη η παλιά πληγή.

Το χέρι σου κράτησα στη διαδρομή,

ψιθύριζες χωρίς αναπνοή γιατί; γιατί;

Άγγελος κατέβηκε σε πήρε αγκαλιά,

το τελευταίο αντίο μου το 'πες εκείνη τη βραδιά.

Το φόρεμα λευκό κόκκινος ο λεκές

άδειες από τότε όλες οι στιγμές.

Το χέρι σου κράτησα στη διαδρομή,

ψιθύριζες χωρίς αναπνοή γιατί; γιατί;