Λάθος Στιγμή

Αρχή καλοκαιριού νύχτα, ήσυχη γαλήνια, ξάστερος ουρανός. 
Χορδές λεπτές αγγίζονται απαλά, μελωδία νότες τραγούδι όμορφο, ξυπνούν οι θύμισες σέρνουν μέσα στην απάνεμη σιγαλιά θεσπέσιο χορό.
Πόρτα ανοίγει στο μυαλό, γυρίζει η σκέψη στον παλιό καιρό, τότε που όλα κυλούσαν μέσα στην ανέμελη χαρά,
κι όλα ήταν γιορτινά, τι ωραία ήταν τότε που ήμασταν όλοι παιδιά.
Μια πυκνή ομίχλη στην αρχή, όμως σιγά σιγά αχνοφαίνεται μια εφηβική σκηνή.
Ένα μπουκάλι γυάλινο αδειανό γυρίζει σαν τρελό, δυνατά καρδιές χτυπούν, βλέμματα της άγουρης νιότης με περίσσια λαχτάρα το κοιτούν, ένα σύντομο αθώο στο μάγουλο ζεστό φιλί όλα προσδοκούν, κρυφός, ντροπαλός ο πρώτος τους έρωτας πως αλλιώς να του το πουν;
Ένα σταμάτημα ξαφνικό, ένα βλέμμα φαίνεται χαρωπό, σηκώνεται γοργά ορμάει μ' ανοιχτή την αγκαλιά μη τρέξει ο χρόνος μακριά και χάσει τη μοναδική που του δόθηκε από την τύχη στιγμή να δώσει στην όμορφη της καρδιάς του κορασιά που βαθιά την αγαπά το πρώτο του αγνού έρωτα φιλί.
Ένα μάγουλο σαν νιούτσικη παπαρούνα κοκκινίζει στη στιγμή από την αθώα την ντροπή, μια αδιόρατη γλυκιά του άδολου έρωτα πυρκαγιά ξεσπά τυλίγει δύο εφηβικά κορμιά. Ένα ψιθυριστό ''κάτι θέλω να σου πω'' ακούγεται την επόμενη στιγμή...
Κύριε τι θέλετε να παραγγείλετε, πριν λίγο με φωνάξατε.
Σιωπή.
Λάθος η στιγμή...