Τολμηρή Απόπειρα

Φως αχνό, διάδρομος στενός, στρωμένο κόκκινο χαλί

κομψή σιλουέτα βαδίζει μοναχή.

Απροκάλυπτα κατάλληλη για τολμηρή απόπειρα η στιγμή.

Ένα άγγιγμα στον ώμο απαλό, ένα ελαφρύ γύρισμα του ματιού, μια λαχανιασμένη αναπνοή, ένα απρόσμενο φιλί,

δεν υπήρχε δεύτερη επιλογή.

Ένα ψιθυριστό, ντροπαλό σ' αγαπώ δειλά σκαρφαλώνει από τα βάθη της ψυχής, σπάει το τζάμι της σιωπής.

Ελαφρύ τρίξιμο, πόρτα ανοίγει, πρόσωπο γνωστό προβάλλει ξαφνικά, αδέξιο σάστισμα, ένα χαμόγελο παγώνει, απρόσμενα βραχυκυκλώνει όλη η σκηνή.

Γιατί άργησες;

Εγώ...

Μια υπόκλιση, μια αξιοσέβαστη αποχώρηση λευτερώνει

τη δύσκολη στιγμή.

Η πόρτα κλείνει, συμβουλές ανιαρές, αναπάντητες ερωτήσεις, πολλές.

Μια συζήτηση συνηθισμένα τυπική, η ουσία ανήκει στη ζωή.

Μια ανάμνηση ζεστή, ανήσυχη η σκέψη λύση αναζητεί. Πώς

θα έρθει το επόμενο φιλί;

Αμήχανα τα δάκτυλα οδηγούνται στην τσέπη, μια λεπτή λουρίδα από χαρτί, ένα σημείο συνάντησης γνωστό, και εκεί γραμμένο με κόκκινο στυλό ένα μήνυμα φλογερό...

''Σε ποθώ, θέλω πολύ να σε ξαναδώ''. 

Ένα ουράνιο τόξο πρόβαλε στα ξαφνικά, ένα πρόσωπο φώτισε από χαρά, του έρωτα τα δίχτυα απλώθηκαν με επιτυχία ακόμη μια φορά.