Κατάλαβε

Σουρούπωνε

ο αγέρας είχε κοπάσει.

Τα φώτα πλησίαζαν.

Μια γαλήνια μελωδία έσερναν στην άσπρη ράχη τους τα κύματα.

Στην αμμουδιά ήταν στρωμένο το τραπέζι από καιρό,

άφθονο το κρασί κόκκινο, έτοιμο να μεθύσει τη νύχτα.

Τα βλέμμα ίχνευε τον σκοτεινό ορίζοντα

το πλοίο όμως δεν φαινόταν.

Ένα νυχτοπούλι βούτηξε στο σκοτεινό βυθό

ένα λευκό φως άστραψε στον ωκεανό

ένα δάκρυ κύλησε από τον ουρανό

σήκωσε ψηλά το ποτήρι

κατάλαβε...

Καληνύχτα ψιθύρισε,

κι αύριο θα είμαι πάλι εδώ...