Η περίπλοκη έκσταση
χαμογέλασε συνεσταλμένα,
και το δροσερό αεράκι
πήρε μαζί του την ευπρεπή ταραχή.
Μάτια μαύρα, λάγνα.
Βλέμμα φλογερό,
γεμάτο νεανικό πόθο.
Μια σοβαρή υπόκλιση,
το ποτήρι υψώνεται.
Στην υγεία σου,
Αφροδίτη το ξέχασες;
Γιορτάζεις...
Περίπλοκα όλα,
ο κόσμος μπορεί
να περιμένει,
η στιγμή όχι.
Πάμε,
άφησε πίσω
τη θυσία,
άνοιξε την πόρτα
στην ευτυχία.
Όχι τώρα...
Σκουριασμένη πόρτα
ανοίγει,
καθρέφτης, μονόλογος
πικρός.
Αφροδίτη το ξέχασες;
Χθες γιόρταζες,
δεν το θυμήθηκε
κανείς...
Θόρυβος.
Η σκουριασμένη
πόρτα έκλεισε
η ευτυχία
είχε μείνει απ' έξω.
No comments:
Post a Comment