Παιδιά έξω στην αυλή
σφυρίζουν χαρούμενο σκοπό
το γέλιο τους δεν έχει τελειωμό.
Πράσινα τα φύλλα
ρίχνουν πάνω τους πυκνή σκιά,
τα λουλούδια του κήπου
δείχνουν τόσο χαρωπά.
Λέξεις δεν βρίσκω να τους πω
πόσο χαίρομαι για όλο αυτό,
δεν θέλω να σταματήσουν
το χαρούμενο σκοπό.
Σφυρίζω κι εγώ προσπαθώ
μήπως βρω το δικό τους το ρυθμό,
το γέλιο τους δεν έχει τελειωμό.
Φεύγουν ένα ένα τα παιδιά
το γέλιο μοιάζει τώρα μακρινό,
αλίμονο, δεν θυμάμαι το ρυθμό.
Κι από τότε προσπαθώ
κάθε μέρα σφυρίζω
μήπως και βρω
αυτό τον παιδικό σκοπό.
No comments:
Post a Comment