H Λίμνη και το Αηδόνι

Ατάραχη λίμνη η μοναξιά.

Μονάχη κι άνεγγιχτη

αγγίζει τα κίτρινα φύλλα

της κρατούν το χέρι της κάνουν συντροφιά

.

Ω! Η σιωπή η μοναξιά η λίμνη τα φύλλα η φθορά

ένα φεγγάρι είδαν ένα γαλήνιο βράδυ

μες στη σιγαλιά

να λούζει τα χρυσά του τα μαλλιά

μες της λίμνης τα δάκρυα τα αλμυρά.

Ένα αηδόνι κελάηδησε

μια μελωδία μαγική αγκάλιασε τη στιγμή.

Μια όμορφη κοιμωμένη πριγκίπισσα

ξύπνησε από ένα αναπάντεχο φιλί,

μια λίμνη ένα αηδόνι αγάπησε

ξέφυγε από τη μοναχική σιωπή.

Ω! Έρωτα πως αλλάζεις όλων τη ζωή...