Κοινό Ταξίδι

Δεν είναι το βλέμμα μου θλιμμένο

δεν είναι το δάκρυ μου πικρό.

Υπάρχει ελπίδα και ανασαίνω

το ξέρω κάπου υπάρχεις θα σε βρω.

Όλο γράφω κι όλο σβήνω

τα λόγια που θέλω να σου πω

ποτάμι χείμαρρος ο πόθος

ωκεανός τα σ' αγαπώ.

Φοβάμαι μήπως όταν σε δω

από το φως σου τυφλωθώ.

Μα δεν πειράζει ότι κι αν χάσω

στην αγκαλιά σου ξέρω θα λυτρωθώ.

Λουλούδι εσύ μέλισσα εγώ και σε τρυγώ .

Άνοιξη ζωή ανάσα εσύ ήλιος εγώ και σε κοιτώ.

Απλώνω απάνω τις χρυσές μου αχτίνες 

και σιγοτραγουδώ

''τι όμορφη η μέρα σήμερα

σ' είδα σ' αγκάλιασα σου είπα σ' αγαπώ''

Αγέρι άνεμος γίναμε

σκορπίσαμε τη φλόγα του έρωτα μας 

στον απέραντο ουρανό

κοινό ταξίδι αρχίσαμε δίχως τελειωμό.